3 galibiyetle Avrupa'da, nasıl turnuva şampiyonu olunuyormuş bu akşam Atletico Madrid bize öğretmiş oldu. Açık söylemek gerekiyorsa malum şekilde elenişimiz sonucunda, bizi eleyen takımın final oynaması ve hatta kupayı kaldırması sinirlerimizi bozmadı değil. Nasip, kısmet, kader, Keita deyip sustuk mecburen.
3 galibiyet dedim ama, 3 bile değil. 2 buçuk galibiyetle şampiyon oldular neredeyse. Yine berabere bitti, uzatma olmasa yine bi maç daha. O maçta berabere biterdi. Hani derler ya rekor Galatasaray'da diye, hiç yenilmeden kupayı aldı, asıl rekor budur ya, en az galibiyetle şampiyon olmak. Borumu :D
Maçın geneline gelirsek gerçekten tam bir final havasında geçti. Yağan yağmur ise güzelliğiydi. Heleki o İngiliz taraftarların, İngiltere bayrağı üzerine yazarak kullandıkları asılan bayraklar yokmu hasta oluyorum. İlk yarıda Forlan+Agüero - Fulham maçı şekline geçti. 2 oyuncuda ellerinden gelenin fazlasıyla top oynadılar. Agüero'nun seri çalımları, rakipleri üstüne çekip çalımla ekarte etmesi, izle izle doyamazsın şeklindeydi. Gollerde zaten Agüero - Forlan ikilisinin yapımıyla oldu. İlkinde kaleye vuran Agüero'nun topuna dokundu Forlan, ikinci goldede yerden ortaya dokundu.
Fulham'ın golü ise gitti geldi, öyle bir pozisyon oldu. Zamora başlattı, çok müsait olacakken ayağında açtı falan, devamında Gera açtı ortayı arkaya sekince, Davies klas bir şekilde havada yapıştırınca topa giden gol geldi. Pozisyon başından gol olana kadar, kahvede bi oturup bi kalktık, herkezmi Fulham'lı olur ya.
Aslında Galatasaray'ı elemesinden değilde, kupayı hakeden takım kaybetti bu akşam. Juve'yi nasıl çatır çatır eledikleri kulüp tarihinde efsane oldu, DVD'si bile storesinde satışa çıktı.
Şampiyonlar Liginden gelip, eski Uefa Kupası ve şimdiki Avrupa Ligini kaldıran takım sayısı 5'e yükseldi. Platini emmi bir yola başvururmu artık bilemem.
Maçın MVP'si golleri atan, kupayı getiren Diego Forlan oldu. Kutluyoruz kendisini.
Beyaz formalıların Parken zaferininide 10. senesi, bunu daha fazla kutluyoruz.
